Seçimini Yap
Uyuşturucu kullanmanın yaşı yok. Evli, bekâr, çocuklu, genç, yaşlı, kadın, erkek… Bu zehir kimseye kimlik sormuyor. Ama kullanan da satan da temin eden de şunu bilsin ki bu iş “kişisel tercih” değildir. Bu, bir toplumun göz göre göre zehirlenmesidir.
Kendine gel, bir dur. Ve şunu sor kendine Ailen mi, madde mi?
Sağlığını düşün. Bir ömür emanet edilen bedeni üç beş saatlik sahte rahatlama uğruna çürütüyorsun. Paran nereye gidiyor? Çocuğunun rızkı mı o, yoksa cebine koyduğun zehir mi? Kazandığını sandığın şey seni büyütmüyor, seni eksiltiyor.
Madde seni iyileştirmez, derdine derman olmaz, cesaret vermez, güç vermez. Sadece yavaş yavaş yok eder.
Bir an annenin yüzünü düşün. Babasının gözlerine bakamayan bir evlat olmayı düşün. Çocuğunun “Babam veya annem güçlüdür” dediği günü ve o cümlenin bir gün boğazına düğümleneceğini düşün. Bu madde o masum güveni paramparça ediyor.
Uyuşturucu sadece kullananı öldürmez. Aileleri dağıtır, yuvaları yıkar, çocukları hayata yenik başlatır. Sessiz bir yangındır. Önce evi yakar, sonra sokağı, sonra memleketi.
Ve satıcılar… Temin edenler… Bu zehri normalleştirenler…
Rızkınızı kötülüğe harcıyorsunuz. Bir anne-babanın evladını, bir ailenin huzurunu paraya çeviriyorsunuz. O para sizi doyurmaz. O para size huzur getirmez. Getirmedi, getirmiyor, getirmeyecek.
Bu bir ticaret değil. Bu bir suçtur. Bu, insan hayatını zehirleyerek kazanç sağlamaktır.
Uyuşturucu, toplumun en büyük tehdididir. Savaştan sessiz, depremden sinsi, salgından yıkıcıdır. Çünkü kapıyı çalmaz; içeri sızar, içten çürütür.
Buradan emniyet güçlerine ve hükümete açık çağrımdır. Denetimler derhâl ve kararlılıkla artırılmalıdır. Cadde, sokak, trafik, okul çevreleri, iş yerleri… Her yerde uyuşturucu testleri yaygınlaştırılmalı, caydırıcılık lafta kalmamalıdır.
Bu mesele ertelenecek bir mesele değildir. Her gecikme, bir hayatın daha kararması demektir.
Kullananlara son sözüm… Henüz çok geç değil. Âmâ böyle devam edersen çok geç olacak.
Şimdi kendine sor…
Ailen mi Madde mi? Sağlığın mı, Paran mı, Yok Oluşun mu? Bir madde seni adam ya da kadın yapmaz. Bir madde seni iyileştirmez. Bir madde hayatını kurtarmaz. Âmâ vazgeçmek kurtarır. Gerçekle yüzleşmek kurtarır. Sevdiklerini seçmek kurtarır.
Şu soruyu da lütfen kendinize sorun... Çocuklarınızın sizin gibi bağımlı olmasını ister misiniz? İsteseniz de istemeseniz de, kullanıyorsanız şayet çocuklarınızın rol modeli olduğunuzu, sizi örnek alacaklarını unutmayın!
Şimdi karar zamanı… Madde mi? Aileniz mi?
Bu yazı okunup geçilsin diye değil, yüzlere çarpsın, kafalara dank etsin diye kaleme aldım.
Çünkü artık susmanın bedelini hep birlikte ödüyoruz.
