"Ne Mutlu Makamını Kalbin Önüne Koyabilenlere"
Bazı vedalar vardır, sessizdir ama insanın içine işler. Bazıları ise kar gibi bembeyazdır, soğuğa rağmen içimizi ısıtır. Ağrı Valisi Sayın Mustafa Koç’un Giresun Valiliği’ne atanmasının ardından, Ağrı halkı ve kurum personellerinin katılımıyla gerçekleştirilen o veda tam olarak böyleydi. Kar yağışının altında, beyazın en saf hâlinde yaşanan bir vefa sahnesi… İzlerken insanın boğazı düğümleniyor, gözleri doluyor.
O görüntülerde bir makamın değil, bir kalbin uğurlandığını gördük. Saran, sarılan, kucak açan, gözyaşı dökebilen insanların vedasıydı. Resmiyetten uzak, samimiyete yakın, protokolden çok gönüllerde yer etmiş bir duruşun karşılığıydı. Ağrı Valiliği’nin resmi sosyal medya hesabından paylaşılan video, sadece bir veda değil, aynı zamanda bir insanlık dersiydi. İzlerken gözyaşlarını tutamayan tek kişi ben değildim, buna eminim.
O vedada yağan kar, sanki gökten düşen sessiz bir şahit gibiydi. Her tanesi, yaşanan samimiyetin, kurulan gönül bağlarının üzerine usulca kondu. Kimse acele etmedi, kimse gitmek istemedi. Çünkü bazı anlar vardır ki zaman dursun istersin. O an da öyleydi. Bir şehrin yöneticisini değil, bir evladını, bir ağabeyini, bir aile ferdini uğurlar gibiydi Ağrı. O yüzden gözyaşları saklanmadı, duygular gizlenmedi. Çünkü sevgi gizlenmezdi, vefa zaten saklanmazdı. İşte bu yüzden o görüntüler kalbe dokundu. Çünkü yapmacık değil, olduğu gibiydi. İçten, samimi ve gerçekti.
Ne mutlu makamını kalbin önüne koyabilenlere… Ne mutlu gittiği her yerde ardında güzel izler, samimi tebessümler ve içten dualar bırakabilenlere… Sayın Mustafa Koç, video sonrası merak edip baktığımda Ağrı halkının kalbinde ne kadar özel bir yer edindiğinizi çok net gördüm. Bu, herkesin nasip olamayacağı bir vefa örneğidir. Her şehir, her bölge sizin gibi yöneticilerle gerçekten çok şanslı. Allah yolunuzu, bahtınızı açık etsin, her daim işinizi rast getirsin.
Bu vefanın bir diğer güzel yansıması da kıymetli eşleri Sayın Neslihan Gül Koç’tu. O da zarafetiyle, samimiyetiyle, sevgisini usulca Ağrı insanının kalbine bıraktı. Bazen bir şehre dokunmak yüksek sesle değil, sessizce olur. O sessiz ama derin dokunuşu hissettik.
Videoyu izlerken içimde başka bir sızı daha kabardı. Aileme olan hasretim düştü aklıma. Gurbette olmanın, uzak kalmanın o tanıdık duygusu… O an, Ağrı’daki o kalabalığı aile gibi gördüm. Sarılan eller, dolan gözler bana “aile”yi hatırlattı. Belki de bu yüzden bu veda beni bu kadar derinden etkiledi. Aile gibi gördüm. Ailem gibi hissettim.
Bu vesileyle geçmişe de bir selam göndermek isterim. Malatya medyasında çalıştığım yıllarda, bizlere aynı duyguları yaşatan, aynı sıcaklığı hissettiren kıymetli Valilerimiz Sayın Halil İbrahim Daşöz ve Sayın Mehmet Cilacı… Sonsuz sevgi, saygı ve minnetlerimi sunuyorum. Çünkü bazı yöneticiler sadece görev yapmaz; gönüllere dokunur, iz bırakırlar.
Makamlar gelip geçer ama insanlık kalır. Geriye, kar altında edilen vedalar, gözyaşlarıyla yoğrulmuş dualar ve “iyi ki” dedirten hatıralar kalır. Ne mutlu kalplerde yer edinebilenlere…
Kar tanelerine karışan vefanız dert görmesin. Sonsuz sevgi ve hürmetlerimle.
